Dobrze-prowadzony dziennik wymiany termopar to potężne narzędzie do analizowania trendów awarii i ulepszania strategii konserwacji. Dziennik powinien zawierać szczegółowe informacje dotyczące każdego zdarzenia wymiany. Minimalne pola danych powinny zawierać: numer strefy, numer formy, datę wymiany, przyczynę wymiany (np. przerwa w obwodzie, dryft, uszkodzenie mechaniczne), godziny pracy wymienianej termopary (lub liczbę cykli), markę i model termopary, numer partii (jeśli jest dostępny), zmierzony dryft przy wymianie (w stopniach) oraz inicjały technika. Dodatkowe cenne pola to: wartość zadana w chwili awarii, przetwarzana żywica, procentowy trend mocy oraz rezystancja izolacji zmierzona przed demontażem. Po zebraniu tych danych pierwszą analizą jest „wykres Weibulla”. Wykreśl godziny pracy w przypadku awarii dla każdego typu termopary. Rozkład Weibulla pokazuje charakterystyczną trwałość (punkt, w którym 63,2% uległo awarii) oraz parametr kształtu, który wskazuje, czy awarie są przypadkowe, czy też wynikają-z zużycia. Pomaga to w ustaleniu optymalnego interwału wymiany. Druga analiza to wykres Pareto przedstawiający przyczyny niepowodzeń. Jeśli większość awarii to obwody otwarte, skoncentruj się na ulepszeniu odciążenia i poprowadzeniu kabli. Jeśli głównym powodem jest dryf, rozważ wymianę termopary na bardziej stabilny typ. Jeśli uszkodzenia mechaniczne są duże, popraw szkolenie w zakresie obsługi lub użyj-cięższych czujników. Trzecia analiza to trend-specyficzny dla danej strefy. Jeśli dana strefa ma znacznie wyższy wskaźnik awaryjności, oznacza to problem systemowy-być może źle umieszczoną linię chłodzącą, obszar o wysokich wibracjach lub grzejnik, który-przeciąża tę strefę. Zbadaj i rozwiąż problem-specyficzny dla strefy. Czwarta analiza to porównanie marek. Jeśli jedna marka konsekwentnie zawodzi wcześniej niż inna tego samego typu, rozważ zmianę dostawców. Piąta analiza to korelacja z żywicą. Jeśli podczas przetwarzania określonej żywicy (np. żrącego PCV) wzrasta liczba awarii, potwierdza to potrzebę stosowania powłoki-odpornej na korozję. Szósta analiza to wykrywanie „krzywej wanny”. Wykreśl współczynnik awaryjności w funkcji czasu. Jeśli początkowy wskaźnik awaryjności jest wysoki (śmiertelność noworodków), może to wskazywać na wadę produkcyjną termopary.-Rozważ przetestowanie termopar przed instalacją. Analizując dziennik wymiany, zespół konserwacyjny przechodzi od reaktywnego rozwiązywania problemów do proaktywnego zarządzania opartego-na danych. Dziennik służy także jako uzasadnienie wydatków kapitałowych,-jeśli analiza wykaże, że modernizacja na termopary klasy premium zmniejsza awarie o 50%, można obliczyć oszczędności i przedstawić je kierownictwu. Cyfrowy dziennik wymiany, utrzymywany w bazie danych, sprawia, że analiza jest szybka i dostępna, zmieniając prosty zapis w strategiczny zasób zapewniający doskonałość operacyjną.
