Jak cykle rozruchu i wyłączania obciążają termopary i skracają ich żywotność

Rozruch i wyłączenie to najbardziej stresujące okresy dla termopar ze względu na szybką zmianę temperatury, szok termiczny i gromadzenie się kondensatu. Podczas uruchamiania grzałki przykładają pełną moc, powodując szybki wzrost temperatury, który powoduje naprężenia mechaniczne w czujniku. Podczas wyłączania chłodzenie łączy się z wilgocią otoczenia, tworząc kondensację wewnątrz kabli i złączy. W ciągu wielu cykli naprężenie to prowadzi do zmęczenia metalu, uszkodzenia izolacji i uszkodzenia złączy. Termopary zbudowane z myślą o trwałości wykorzystują elastyczną konstrukcję MI, stopy-odporne na wstrząsy-termiczne i uszczelnione połączenia, aby wytrzymać te naprężenia. Profile stopniowego-rozgrzewania i schładzania-zmniejszają stres, ale nie mogą go całkowicie wyeliminować. Czujniki w-zakładach o dużej produkcji podlegają setkom lub tysiącom cykli rozruchu-wyłączeń rocznie. Zrozumienie tego stresu pozwala operatorom wdrażać lepsze harmonogramy konserwacji. Wysokiej jakości termopary-wytrzymują wielokrotne cykle znacznie lepiej niż modele standardowe. Dla formatorów ograniczenie wymiany termopar oznacza ograniczenie najczęstszych przyczyn opóźnień w uruchomieniu i wczesnych-przestojów na zmianie.